على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3393
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
معاين ( mo ' yan ) ص . ع . به چشم ديده شده . معاين ( mo ' yen ) ص . پ . مأخوذ از تازى - ظاهر و آشكار . معاينة ( mo ' yanat ) ا . ع . برادرى از پدر و مادر . يق : بينهم معاينة اى اخوة من اب و ام . و لقيته عيانا و معاينة يعنى بدون شك ديدم او را . معاينة ( mo ' yanat ) م . ع . عاينته معاينة و عيانا : به چشم ديدم آن را . و نيز معاينة برادر مادر و پدرى بودن . معاينه ( mo ' yene ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بيناب و هر چيز كه در حين مكاشفه ديده مىشود . معبأ ( ma'ba ' ) ا . ع . راه و طريقه و مذهب . معبأة ( me'ba'at ) ا . ع . لتهء حيض . معبد ( ma'bad ) ا . ع . محل عبادت . ج : معابد . و از اعلام است . معبد ( ma'bad ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پرستشگاه و جاى عبادت . معبد ( me'bad ) ا . ع . بيل و كلند . معبد ( mo'bad ) ص . ع . ببندگى گرفته شده . معبد ( mo'abbad ) ا - ص . ع . نرم و خوار و ذليل . و گرامى داشته شده . و ميخ زده شده . و تيز شهوت از گشن . و شهرى كه اثر و علم و آب نداشته باشد . و شتر قطران ماليده . و شتر رام . و طريق معبد : راه كوفته پا سپر كرده . معبد ( mo'abbed ) ص . ع . عبادت كننده . معبدة ( ma'badat ) ع . ج . عبد . معبدة ( mo'abbadat ) ا . ع . كشتى قير ماليده . معبر ( ma'bar ) ا . ع . جاى گذار از كرانه دريا و جز آن . ج : معابر . و نام شهرى . معبر ( ma'bar ) ا پ . مأخوذ از تازى - محل عبور و جاى گذار و گذرگاه و چشان و راه . معبر ( me'bar ) ا . ع . كشتى . و پل و آنچه بدان از دريا و جز آن گذرند . ج : معابر . معبر ( mo'bar ) ص . ع . جمل معبر : شتر بسيار پشم . و سهم معبر : تير بسيار پر و ناپيراسته . غلام معبر : كودك مراهق ختنه ناكرده . معبر ( mo'ber ) ص . ع . آنكه فريز مىكند پس از يك سال گوسپند را . معبر ( mo'abbar ) ص . ع . خواب تعبير كرده شده . معبر ( mo'abbar ) ا . ع . نام كوهى . معبر ( mo'abber ) . پ . مأخوذ از تازى - كسى كه تعبير خواب مىكند . معبر ( mo'abber ) ص . ع . تعبير كننده خواب . معبرة ( mo'barat ) ص . ع . جارية معبرة : دختر ختنه ناكرده . و شاة معبرة : گوسپند فريز ناكرده . و ناقة معبرة : شتر مادهاى كه سه سال نزايد و اين ايام بر وى سخت گذشته باشد . معبرة ( mo'barat ) ا . ع . زنى كه از كس وى آب مانند ريم جارى باشد . و يا ابن المعبرة : دشنام است مر تازيان را . معبرة ( mo'abbarat ) ص . ع . قوس معبرة : كمان تمام و خوب ساخته شده . معبرى ( mo'abberi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - تعبير خواب گفتن . معبرين ( mo'abberin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسانى كه تعبير مىكنند خواب را . معبل ( mo'abbel ) ا . ع . كسى كه داراى پيكان پهن و دراز باشد . معبلة ( me'balat ) ا . ع . پيكان پهن و دراز . ج : معابل . معبود ( ma'bud ) ص . ع . پرستيده شده . معبود ( ma'bud ) ا . ع . خداوند تبارك و تعالى . معبود ( ma'bud ) ا . پ . مأخوذ از تازى - هر آنچه پرستيده شود . معبوداء ( ma'buda ' ? ) ع . ج . عبد . معبوديت ( ma'budiyyat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پرستش . معبوط ( ma'but ) ص . ع . ثوب معبوط : جامهء نورديده . معبهلة ( mo'abhalat ) ص . ع . ابل معبهلة : شتران بيكار بر سر خود گذاشته شده . معت ( ma't ) م . ع . معته معتا ( از باب نصر ) : ماليد آن را . معتاد ( mo't d ) ا . پ . مأخوذ از تازى - عادت گرفته و عادت گيرنده و خوى گيرنده و خوىپذير و خوكاره و خوگر . و عادت و خوى و رسم . و بر خلاف معتاد : بر خلاف رسم و بر خلاف عادت و بر خلاف معمول . و معتاد شدن . عادت كردن و خوى گرفتن . معتاط ( mo't t ) ص . ع . ماده شترى كه گشن داده شود و باردار نگردد . معتاق ( me't q ) ص . ع . كسى كه اسب رها مىنمايد و تاخت مىكند . و آنكه به سختى و شتاب شكار مىكند .